~:. After all this time ? ' Always ' .:~

เมื่อคืนไปงานเปิดตัวหนังสือเล่ม 7 ที่สวนเบญจสิริมา ตอนแรกไม่ได้จะไปหรอกนะ เพราะไม่ได้จองหนังสือไว้ กะว่าจะไปเดินเล่นเฉยๆ สักสามทุ่มจะกลับ แต่เห็นเขาบอกว่ายังรับจองอยู่ ก็เลยจองซะเลย อยู่รอเที่ยงคืน ตอนแรกจะอยู่คนเดียวแล้ว เพราะเพื่อนที่ไปด้วยต้องรีบกลับบ้านก่อน แบบกล้ามาก จะอยู่คนเดียว - -* แต่เจอสา(เพื่อนที่ ม.) พอดี แบบโลกกลมมากๆ เลยได้เพื่อน สบายไปเลย ในงานก็มีซุ้มต่างๆ ให้เล่นเก็บคะแนน แล้วเอาไปแลกของขวัญ ได้คัมภีร์เวทมนตร์ ซึ่งมีแล้ว แต่มีอีกก็ไม่เป็นไร หน้าปกคนละสีกัน กับแหวนนกฟีนิกซ์ เป็นพลาสติกไร้สาระ ให้เพื่อ?? แต่ก็รับๆไว้ อย่าบ่น ฮ่าๆ

บนเวทีก็มีการแสดงจากมักเกิ้ลไทย แทน เก่งมากๆเลย เล่นคียบอร์ดเพลงซาวแทร็คในหนังได้ดีมาก พวกคณะมักเกิ้ลไทยก็ร้องเพลงเพราะเลย แต่เราไม่ได้ไปแสดงตัว เพราะเราไปสาย แป่ว แล้วไม่ได้บอกไว้ด้วยว่าจะไป ไม่รู้จักใครเลย ไม่กล้าไปทัก เขิน - -* เดินๆไปสักพักเจอแดน psweb ด้วย ก็คุยกันนิดหน่อย ฮากันไป ไถสติ๊กเกอร์เขามาหนึ่งอันอีกตะหาก กิกิ

และช่วงเวลาแห่งการรอคอยก็มาถึง เปิดงานได้อลังการมาก แบบมีเอฟเฟคผู้เสพความตายกะผู้คุมวิญญาณ จะมาทำร้ายประธานในงาน คือคุณพุฒิพงษ์ ปุณณกัณต์ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ และชาวคณะ อลังการกันไป อิจฉาคนที่ได้หนังสือ big book เล่มใหญ่มาก ใหญ่โตกันไป อ่านกันให้มันส์

แต่ตอนรับหนังสือนี่แบบว่าไร้สาระมาก คนที่จองจากที่อื่น เช่นงานหนังสือฯ ต้องไปแลกคูปองก่อนรับหนังสืออีก เพื่อ??? ทำให้การมอบหนังสือที่จองยิ่งล่าช้า แต่ดีที่เราจองหน้างานเลย ก็เลยไม่ต้องไปแลกคูปอง แทนที่จะแจ้งผู้จองตอนที่เข้างานนะ ทำงานไม่เป็นระบบเลย แล้วก็ยืนรอแถวยาวเหยียดเพื่อขอลายเซ็น อาจารย์ สุมาลี ผู้แปล ได้ถ่ายรุปด้วย แต่ไม่โพสหรอกนะ เขิน กากๆ...

มีรูปปลากรอบ...

หน้าปกหนังสือ

ของแถม ที่คั่นหนังสือดีไซน์จากเยอรมัน ตรึงวิญญาณอะไรไม่รู้ - -*

ลายเซ็น อาจารย์ สุมาลี ผู้แปล

ยูนิคอร์นขาวเจิดจ้า

สุสานสีขาวของดัมเบิลดอร์ ตอนทำพิธีไว้อาลัย ซึ้งมาก ขนลุกเลย

และบทนี้ที่รอคอย กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

มะคืน อ่านบทที่ 33 ก่อนเลย เพราะอ่านอังกฤษมาแล้ว เดี๋ยวค่อยอ่านทั้งเรื่องตอนกลางวัน สรุปนอนตีสาม ง่วงมาก ตื่นสายเลย ไปเรียนไม่ไหว วันเสาร์มีเรียนสามชั่วโมง แป่วๆๆเลย