~:. After all this time ? ' Always ' .:~

**** สปอยล์ สำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่าน Deathly Hallows ****

บทความต่อไปนี้เป็นความรู้สึกนึกคิด และอัดอั้นตันใจของเรามาตลอด2-3วัน

Credit :: Fan art by snapesnogger / Deviantart.com

"Look...at....me..." he whispered.
The green eyes found the black, but after a second, something in the depths of the dark pari seemed to vanish, leaving them fixed, blank, and empty. The hand holding Harry thudded to the floor, and Snape moved no more.

คำพูดสุดท้ายของผู้ชายที่หลายคนเชื่อว่าเขาเป็นฆาตกร เป็นสายลับสองหน้า เป็นอ้ายหัวเหมือกที่ไม่มีชีวิตจิตใจ คำพูดสุดท้ายของเขาขอให้แฮร์รี่มองเขาก่อนที่เขาจะสิ้นใจ ทำไมนะหรือ ... เพราะแฮร์รี่มีดวงตาเหมือนลิลี่ไง ดวงตาสีเขียวเหมือนแม่ .......การได้เห็นหน้าแฮร์รี่เป็นครั้งสุดท้าย ก็เหมือนได้เห็นลิลี่ เอฟเวนส์ .... ผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด...........

ใครจะไปรู้ว่าเจเค จะแต่งจุดจบของสเนปออกมาได้น่าประทับใจเช่นนี้ เราคงนึงละ โคตรประทับใจ คิดไว้แล้วเชียวว่าสเนปอาจจะแอบชอบลิลี่บ้างละ ตอนอ่านเล่มห้า ฉากที่กลุ่มตัวก๊วนแกล้งจับสเนปห้อยหัว แล้วลิลี่เข้ามาห้าม สเนปเจ้ากรรมก็ดันไปว่าหล่อนอีกว่า "เลือดสีโคลน"

มานั่งคิดๆดูแล้ว ตอนเล่มห้า เราก็คิดว่า สเนปคงโดนแกล้งหลายครั้ง แล้วทำไมครั้งที่โดนจับห้อยหัวถึงได้เป็นครั้งที่เป็นความทรงจำที่เลวร้ายที่สุดของสเนป ... มันเลวร้ายเพราะสเนปได้ว่าคนที่เขารักด้วยคำพูดที่เลวร้าย ... เพราะต่อมา สเนปตามไปขอโทษลิลี่ถึงหน้าหอนอน แต่เธอก็ไม่อยากฟังอะไรแล้ว สเนปพยายามอธิบายว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะเรียกลิลี่แบบนั้น (เราคิด - - ในสถานการณ์ตอนนั้น คนเราก็ต้องมีเก็กกันบ้าง แบบหยิ่งในศักดิ์ศรี โดนแกล้งต่อหน้าคนเยอะๆ แถมต่อหน้าคนที่เราชอบอีก อารมณ์นี้ก็รู้สึกเสียหน้าพออยู่แล้ว ไม่รู้จะทำไง ก็เลยด่าซะเลย ซะงั้น แก้เขิน) แต่ลิลี่ก็ไม่สนใจแล้ว ต่างคน ต่างมีหนทางของตัวเอง เมื่อสเนปเลือกที่จะเดินไปทางศาสตร์มืด ก็คงต้องไปคนละทางแล้ว โอ้วม่ายยยย

I cant pretend anymore. Youve chosen your way, Ive chosen mine.
No listen, I didnt mean
to call me Mudblood? But you call everyone of my birth Mudblood, Severus. Why should I be any different?

ทำไมสเนปไม่บอกไปเล่าว่าทำไมถึงแตกต่าง ... "ก็ฉันชอบเธอน่ะสิ มันเลยต่างกัน" อ่ะ เฮ่อ อ่ะ เฮ่อ ....

ถ้าสเนปไม่เลือกทางเดินผิด คงได้แต่งงานสุขีไปกับเอฟเวนส์แล้ว แต่คงไม่ได้หรอก ไม่งั้นจะมีแฮร์รี่ พอตเตอร์ ออกมาได้ไง ... น่าเศร้าใจที่ตัวเองได้พบกับลิลี่ก่อน ได้รู้จักก่อน แต่ไม่ได้ใจเธอ (เน่าแล้ว) สเนปรู้จักลิลี่ เพราะไปแอบด้อมๆมองๆแถวพุ่มไม้ (ออกแนวโรคจิต)ตั้งแต่เป็นเด็กอายุ9-10ขวบ ตอนนั้นลิลี่ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็น "แม่มด" และเธอเป็นคนเดียวที่คุยและสนิทกับเขาในขณะที่เรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์ แต่เธอก็ไม่ปลื้มเพื่อนๆสลิธิรินและศาสตร์มืดที่เขาชอบนัก

หลังจากเรียนจบกันไป ลิลี่ก็ไปตกร่องปล่องชิ้นกะเจมส์ พอตเตอร์ ส่วนสเนปก็ไปตามทางศาสตร์มืดที่เขาชอบ หนทางที่โดดเดี่ยวไร้เงาสาวอันเป็นที่รัก (ใช้แต่ละคำเน่าๆทั้งนั้นช้าน) จะมากลับตัวเป็นคนดีก็เมื่อสายไปแล้ว หลังจากได้ยินคำทำนายจากทรีลอนีย์ว่า คนที่จะปราบเจ้าแห่งศาสตร์มืด หมายถึงลูกชายของลิลี่ เอฟเวนส์ "แฮร์รี่ พอตเตอร์" นั่นเอง สเนปก็มาหาดัมเบิลดอร์ ยอมสวามิภักดิ์ขอให้ดัมเบิลดอร์ช่วยปกป้องเอฟเวนส์(คนเดียว) มีการแอบเห็นแก่ตัวนิดๆ ไม่นิดอ่ะ เยอะเลย กรั่ก .. ตอนแรกจะปล่อยให้สามีกะลูกเธอตาย แต่โดนปู่ดัมฯต่อว่าว่าไม่สนใจเลยใช่ไหมว่าลูกกับสามีหล่อนจะตาย ตราบใดที่เธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการ!สเนปก็เลยต้องจำยอมพูดว่า .. ปกป้องเธอ เอ่อ พวกเขาให้ปลอดภัยด้วยเถิด... ได้โปรด" และชอบมาก ตอนดัมเบิลดอร์ถามว่าแล้วจะให้อะไรตอบแทนละ สเนปบอกว่า "ได้ทุกอย่าง" อ่ะ เฮ่อ อ่ะ เฮ่อ ...

แต่แล้วแผนการก็ไม่สำเร็จ เพราะเจมส์ พอตเตอร์ดันไว้ใจคนผิด - -* จากเล่มสาม ที่มีการเปลี่ยนคนรักษาความลับของที่ซ่อนตัวพวกพอตเตอร์ จากซิเรียสเป็นให้หางหนอนรักษาความลับแทน แล้วหางหนอนดันไปบอกโวลเดอร์มอร์เสียนี่ เจมส์กับลิลี่เลยตาย

และแน่นอน ....... สเนปแทบจะตายตาม I wishI wish I were dead

ดัมเบิลดอร์เลยพูดให้คิดได้ว่า....

If you loved Lily Evans, if you truly loved her, then your way forward is clear.

You know how and why she died. Make sure it was not in vain. Help me protect Lilys son.

ดัมเบิลดอร์บอกว่าแฮร์รี่เป็นเด็กชายผู้รอดชีวิต และมีดวงตาสีเขียวเหมือนแม่นะ (ที่เหลือเหมือนพ่อมันเปี๊ยบ) ถ้าเอ็งรักลิลี่จริง ก็ช่วยป๋าปกป้องลูกชายลิลี่เถิด....

จากนั้นมาสเนปก็เป็นสายลมที่หวังดี เป็น invisible man คอยช่วยเหลือ และดูแลแฮร์รี่อยู่ห่างๆ ... ช่วยแฮร์รี่จากควีเรลล์ (เล่มหนึ่ง) แม้จะหมันไส้นิสัยและหน้าตาที่เหมือนกับเจมส์มากๆก็ตาม

พอเล่มสี่ ในงานเลี้ยงเต้นรำ ไอกอร์ คาร์คารอฟ เพื่อนสมัยที่เป็นผู้เสพความตายก็รู้สึกร้อนที่ตรามาร สเนปไปบอกดัมเบิลดอร์ว่า จอมมารจะต้องกลับมาแน่ และคาร์คารอฟบอกว่าจะหนีไปเมื่อตรามารไหม้อีก ดัมเบิลดอร์จึงถามสเนปว่าแล้วจะหนีไปกับเขาไหม สเนปตอบว่า

No, said Snape, his black eyes on Fleurs and Rogers retreating figures. I am not such a coward.
No, agreed Dumbledore. You are a braver man by far than Igor Karkaroff. You know, I sometimes think we Sort too soon

ไม่!! ผมไม่ใช่คนขี้ขลาด !! ปู่ดัมก้อบอก เธอเป็นคนกล้าหาญเกินกว่าจะเทียบกับคาร์คารอฟ รู้ไหม .... หลายครั้งเราก็แอบคิดว่าสเนปกับดัมเบิลดอร์กิ๊กกัน ..!!??

ต่อมาปู่ดัมฯ รู้ว่าแหวนของ Marvolo Gaunt เป็นฮอร์ครักซ์ จึงใช้ดาบของกริฟฟินดอร์ทำลาย แต่โชคร้ายที่คำสาปในแหวนกระจายเข้าสู่ร่างกายดัมเบิลดอร์ สเนปช่วยรักษาให้ และบอกว่าดัมเบิลดอร์จะมีชีวิตอยู่ได้ประมาณ 1 ปี
I am fortunate, extremely fortunate, that I have you, Severus. ............. น้าน ! กิ๊กกันเห็นๆ

ปู่ดัมบอกว่า ฉันรู้แผนของโวลดี้แล้วที่จะให้เดรโก มัลฟอยมาฆ่าฉัน เขารู้ว่ายังไงเดรโกก็ทำไม่สำเร็จ เขาเลยขอให้สเนปฆ่าเขาเสีย ... สเนปถามว่า ถ้าคุณไม่กลัวตาย แล้วทำไมไม่ปล่อยให้เดรโกทำละ ดัมเบิลดอร์บอกว่าต้องการปกป้องจิตใจของเด็ก สเนปเลยถามอย่างน้อยใจว่า And my soul, Dumbledore? Mine? แล้วใจผมละดัมเบิลดอร์ คุณไม่รักผมแล้วเหรอ ...แอร้ยยย แบบว่าแล้วจิตใจผมเล่า ไม่สงสารผมบ้างเหรอ ...ดัมเบิลดอร์เลยบอกว่าถือว่าช่วยคนแก่ใกล้ตายให้พ้นทุกข์ไปอย่างไม่เจ็บปวดเถอะ ...และห้ามไม่ให้บอกแฮร์รี่เรื่องนี้

แล้วสเนปก็ต้องมาช๊อก หลังจากที่รู้ว่าแฮร์รี่เป็นฮอร์ครักซ์อันนึงของโวลเดอร์มอร์ และบอกว่าดัมเบิลดอร์หลอกใช้เขาให้ดูแลลูกชายของลิลี่ ให้เขาเสี่ยงอันตรายสารพัด สุดท้ายก็ต้องปล่อยแฮร์รี่ให้ตายเหมือนหมูที่รอเวลาถูกเชือดหรือ ...

ดัมเบิลดอร์เห็นสเนปเป็นเดือดเป็นร้อน จึงถามว่าเขาเริ่มเป็นห่วงแฮร์รี่จริงๆแล้วใช่ไหม สเนปบอกว่า

"เพื่อเขาเหรอ??" แล้วเสกคาถาผู้พิทักษ์ ออกมาเป็นกวางสีเงินตัวเมีย ........เพื่อลิลี่ต่างหาก!! เขาไม่เคยลืมลิลี่เลย และเสกผู้พิทักษ์เป็นกวางตัวเมีย "..ตลอดมา.." (ผู้พิทักษ์ของเจมส์ พอตเตอร์เป็นกวางตัวผู้(stag) และผู้พิทักษ์ของลิลี่คือกวางตัวเมีย(doe))

Always, said Snape. กรี๊ด ซึ้งจนดัมเบิลดอร์น้ำตาร่วง

แฮร์รี่พูดกับโวลเดอร์มอร์ในบทที่ 36 เกี่ยวกับผู้พิทักษ์ของสเนป (เราเคยคิดว่าน่าจะเป็นงูอะไรงี้มาตลอด)

"Snape's Patronus was a doe," said Harry, "the same as my mother's, because he loved her for nearly all of his life, from the time when they were children. You should have realized," he said as he saw Voldemort's nostrils flare, "he asked you to spare her life, didn't he?"

และที่ซึ้งมากๆ ก็ตอนที่สเนป เข้าไปในห้องนอนของซิเรียส แล้ว(แอบ) หยิบจดหมายที่ลิลี่เขียนมาหาซิเรียส แล้วน้ำตานองหน้า เลยฉีกตรงลายเซ็นต์ที่เขียนว่า lots of love และฉีกรูปถ่ายเฉพาะตรงที่เป็นลิลี่ออกจากเจมส์และแฮร์รี่ (ไม่ค่อยเลยนะป๋า..!!) เก็บไว้เป็นที่ระลึก

** ความรักสามารถทำให้สเนปกลับใจมาอยู่ฝ่ายดีได้ เพื่อปกป้องลูกชายของคนที่เขารัก

** ความรักนี่ละเป็นสิ่งที่ยืนยันว่าทำไมดัมเบิลดอร์ถึงมั่นใจ และ"ไว้ใจ"สเนปนัก

** ความดีที่แฮร์รี่เพิ่งมองเห็นเมื่อเขาได้หมดลมหายใจไปแล้ว แต่แฮร์รี่ได้ระลึกถึงความดีของเขาด้วยการตั้งชื่อลูกชายว่า Albus Severus และบอกกับลูกว่า "ชื่อของลูกเป็นชื่อของอาจารย์ใหญ่สองคนของฮอกวอตส์ คนหนึ่งเคยอยู่สลิธิริน และเขาเป็นคนที่กล้าหาญที่สุดเท่าที่พ่อเคยรู้จักมา" ...........

ปล1. ขอบคุณเจเค โรลลิ่ง ที่แต่งตอนจบทำให้เราสมหวัง โดยเฉพาะเรื่องราวของตัวละครที่เรารักมากที่สุด ที่เราไม่เสียใจที่เขาตาย เพราะว่าเขาตายอย่างสมศักดิ์ศรี และความดีไว้ให้จดจำ ไม่ใช่ตายไปอย่างคนไม่ดี(แต่ถึงตอนจบจะเลวก็รักอยู่ดี เอ้า กรรม)

ปล2. ขอบคุณเนวิลล์ที่ฆ่ากาษา นากินีให้เรา แก้แค้นให้สเนป ...

ปล3. ขอบคุณแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ฆ่าโวลเดอร์มอร์ ทำให้แผ่นดินได้สูงขึ้น

ปล4. ไว้อาลัยแก่ทุกคนที่เสียชีวิต ดัมเบิลดอร์ ซิเรียส ลูปิน ท็องส์ ด๊อบบี้ เฟร็ด เฮ็ดวิก(นกฮูก ยังตาย) และอีกหลายคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ rest in peace.

ปล.5 ทั้งหมดนี้อ้างอิงจากบทที่ 33 The prince's tale.